Geri git   Dini Forum Sitemizin tüm İslami Bilgiler özelliklerinden faydalanabilirsiniz > Edebiyat Bölümü > Edebiyat > Güzel ve Anlamlı Sözler

Like Tree3Likes
  • 1 Post By pervane
  • 2 Post By Kayıtsız Üye

pervaneler aşkına..


Dini Forum Sitemizin tüm İslami Bilgiler özelliklerinden faydalanabilirsiniz sitesindeki Güzel ve Anlamlı Sözler - kategorisi altındaki pervaneler aşkına.. isimli konuyu görüntülemektesiniz.

Yeni Konu aç Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Değerlendirme Stil
Alt 22.08.2015   #1
Üye
pervane - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 Özel Mesaj       Arkadas Listesine Ekle
K.Tarihi: Aug 2015
Üye Numarası: 598
Arkadaşlar: 0
Konular:
Mesajlar: 5
Rép Puanı: 1
Rép Grafiği: pervane is an unknown quantity at this point
Standart pervaneler aşkına..


şem ile pervane


Gece idi‚ Pervâne sessizce girdi Şem’in yanına… Şem yanmalarda idi‚ her zamanki gibi…


Pervâne ışığa âşıktı; onun etrafında dönmekten‚ ona yaklaşmaktan zevk alırdı. Ölçüyü tutturamayınca‚ kanatlarını yakardı‚ Şem’in alevinde… Yaklaşır‚ alev alır; uzaklaşır‚ hasret kalırdı. Yine öyle oldu…

“–Başka çaresi yok mu?” dedi Pervâne. “Yanmadan nûra kavuşmanın çâresi… Yanmayayım‚ ama alevin içinde oynayayım!..”

Pervâne’nin bu sözlerine tebessüm eden Şem‚ ona sevgi dolu baktı:

“–Her şeyin bir bedeli var dostum‚ ışıkla sarhoş olmanın bedeli yanmak!.. Yanmayacaksan ışığı ne yapacaksın. Bu ateş yanmak için‚ bakmak için değil.”

“–Tamam.” dedi Pervâne‚ “Yanalım o zaman… Sen rahatsın‚ yanan benim…”

Yine güldü Şem‚ ateşin her adımında eriyip yok olduğunu görmüyor muydu acaba Pervâne? Pervâne birden yanıyordu belki‚ ama Şem için için tükeniyordu‚ eriyordu. Hangisi daha zordu acaba‚ Şem’inki mi‚ Pervâne’ninki mi?

Şem bunları düşünürken‚ Pervâne dikkatle Şem’e baktı. Dilsiz‚ dudaksız dostu Şem’in gönül dilini anlayıvermişti. Dostluk bu değil midir zaten‚ konuşmadan anlaşmak. Ben konuştuktan sonra herkes anlar. Önemli olan dost susarken‚ dostun gönül dilini anlamak…

Baktı Pervâne Şem’e dikkatlice... Evet‚ Şem eriyor‚ tükeniyor yavaş yavaş:

“–Erime!..” dedi‚ “Lütfen bitme‚ sensiz ne yaparım!..”

“–Üzülme!” dedi Şem‚ “Bu ateş‚ en sonunda ikimizi de bitirecek... Sen dayanamayacak yaklaşacaksın‚ tükeneceksin; ben zaten her daim tükenmekteyim.”


Gözünü kırptı Şem‚ rüzgâr esmiş gibi‚ alev dağıldı önce‚ raksetti‚ sonra eski hâline döndü. Pervâne’nin yüreği ağzına geldi:


“–Aman!” dedi‚ “Sus‚ heyecanlanma‚ az daha sönecektin.”


Şem’in en büyük korkusu da bu idi zaten; yanmak değil‚ sönmek; sönmekten korkardı o!.. Sadece sönmekten…

“–Seni yakan nedir?” dedi Pervâne‚ Şem’e…

“–Aşk!..” diye cevap verdi Şem‚ “Aşk ateşi yakar beni…”


“–Keşke yakmasa idi sağlamca kalırdın‚ tükenmezdin!..” dedi Pervâne saf saf:


“–O zaman sen neden geldin?” dedi Şem‚ “Niçin buradasın? Sönse idim‚ yanmasa idim‚ yine gelir mi idin?”

“–Yok‚ hayır gelmezdim!..” dedi Pervâne. “Ben ışığa âşığım. Nerede ise o ışık‚ oraya can atarım. Ölmek pahasına… Tavaf eder‚ semâ ederim o nûrun etrafında‚ kendimi kaybederim‚ yanar giderim.”

Titredi yine Şem’in alevi‚ heyecanlandı…

“–Bilir misin Pervâne‚ aslında biz yanmak için yaratıldık. Aşk ateşi ile tutuşturulup yanmak için... Eriyip tükenmek için...”


Pervâne‚ Şem’i dinlerken‚ etrafına bakındı:

“–O zaman‚ neden yanmıyor bütün şemler?”


“–Tükenmekten korktukları için!..” dedi Şem. “Öyle ya da böyle nasılsa bu hayat geçecek‚ bitecek. Hepimizin hayatı‚ yanma müddetimiz kadar… Yansak da‚ yanmasak da erime müddeti kadar yaşarız biz... Bunu bilmeyenler yanmaya yanaşmaz‚ çok yaşayacağım sanır‚ eriyip tükenmek istemediği için aşkı bilmez‚ ondan fersah fersah kaçarlar. Benliklerini unutur‚ yaratılış gâyelerine hizmet etmezler. Yanmaktır bizim derdimiz‚ erimektir‚ eriyip bâkî olanda kaybolmaktır. Aşk ateşinden eriyen her damlamız‚ sonsuzluk okyanusuna kavuşur. Sonsuz olmak için erir‚ aşk ateşi ile yandıkça var oluruz biz. Beni dirilten bu ateştir. Ben erirsem eriyeyim‚ aşkım bâkî kalsın‚ sönmesin!..”

“–Senden haber geldi bize geçen gün‚ korkudan titriyormuşsun‚ dalgalanıyor‚ çırpınıyormuşsun? Ne’n var‚ neden böyle oldun? Neden hastalandın?” dedi Şem’e Pervâne…


“–Ne zaman korkmadım ki; ben yandıkça en büyük derdim‚ aşk ateşimin sönmesidir. Aşk derdi ile hastayım ben!.. Aşk derdim bitmesin‚ aşk ateşim sönmesin isterim. Ömrüm boyunca en büyük korkum budur benim. Aşkımı kaybetmekten korkarım.” diye inledi Şem…

Şem’in hâline üzüldü Pervâne‚ içi yandı birden:


“–Her ne kadar rüzgârın söndürme tehlikesi var ise de‚ korkma. Sen yanmayı istedikçe‚ mutlaka bir yakan bulunur‚ öyle değil mi? İster o aşk‚ ister başka aşk. Nihayetinde tutuşturan kim olursa olsun‚ sen yine aynı yanmalarda değil misin?”
“–Asıl marifet o değil!..” dedi Şem. “Asıl marifet‚ aşk ateşinin sönmemesine gayret etmek‚ hiçbir zaman kendinden emin olmamak; ben sönmem‚ hep yanarım dememek!.. Sönme ihtimalini akıldan hiç çıkarmamak!.. Acziyetinden hep ağlamak‚ inlemek‚ susmamak‚ bu derdin sürmesini istemek. Her dem bir aşk beklememek; söndükten sonra seni tutuşturan aşk ne zaman gelecek‚ seni hemen tutuşturacak mı‚ işte bunları bilemezsin!.. Beklemek zor‚ hasret zor‚ özlemek zor. Tek isteğim‚ bir kez tutuşup‚ eriyip gitmek!.. Aşk kıvılcımını çakar‚ ben çoğaltırım‚ ama rüzgârdan aslâ emin olamam. Onun için duâ eder. Allâh’a sığınırım!..”

“–Benim işim daha kolay‚ nerede görürüm‚ tutuşmuş bir şem‚ hemen koşarım.” dedi Pervâne…

“–Kolay bulunuyor muyuz bâri?” dedi Şem‚ gülerek Pervâne’ye…


“–Yok canım!” dedi Pervâne‚ “Bazen günlerce aylarca bulamam‚ ararım. Seni bulmam da kolay olmadı laf aramızda…”

Pervâne konuşurken‚ heyecandan Şem’e çok yaklaştı. Tutuştu alev aldı. Şem sessizce ağladı‚ eriyip‚ sonsuzluk okyanusuna kavuşacağı günü hayal etti. Her damlası okyanusa koşan‚ erimekten korkar mıydı hiç?!

Yazar:Münire Daniş

YuReK likes this.




ALLAH ! de,ötesini bırak..
pervane isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt 23.08.2015   #2
Kayıtsız Üye
Misafir
Kayıtsız Üye - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 Özel Mesaj       Arkadas Listesine Ekle
K.Tarihi:
Üye Numarası:
Arkadaşlar:
Konular:
Mesajlar: n/a
Rép Puanı:
Rép Grafiği:
Standart Cevap: pervaneler aşkına..

Seçiminiz için teşekkür ederim.Pervaneleri bir zamandır unutmuştum.Pervanelerde size müteşekkir olacaklardır.
Konunuza bir kaç cümle ile katılayım müsaadenizle.


Bu mazmunun tasavvufta oldukca zarif bir kullanımı vardır. Pervane sessiz ve gürültüsüz can veren bir aşıktır. Ateşle bütünleşmesi,kendini ateşe atarak mümkündür. Vahdet yolundaki dervişde yanıp tutuşur. Harlı evrelerde nefsini yaka yaka yok ederek ilahi aşka kavuşur. Kendini aşkta da yok ederek, fenafillaha ulaşır ve huzura erer.

 
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Bookmarks


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler
Stil Konuyu değerlendir
Konuyu değerlendir:


Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
Devler Ligi aşkına ! Trabzon Dünya Futbolu 0 07.04.2013 19:29
Paşa Avrupa aşkına! Trabzon Süper Lig Haberleri 0 31.03.2013 17:59
Trabzon Avrupa aşkına! Trabzon Trabzonspor 0 27.02.2013 00:04
ALLAH Aşkına Karışmayın Bana eSiLa YüreK eSintiLeri 0 10.01.2013 13:47
Allah Aşkına Sabret eSiLa Dini Konular 0 12.12.2012 14:30


Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.
SEO by vBSEO 3.6.0
Site Optimizasyon : By eFe
Sitemizde Yenimisiniz ? Yardım Konuları