Geri git   Dini Forum Sitemizin tüm İslami Bilgiler özelliklerinden faydalanabilirsiniz > Edebiyat Bölümü > Edebiyat > iSlami SiirLer

ictigim Gözyaslarim


Dini Forum Sitemizin tüm İslami Bilgiler özelliklerinden faydalanabilirsiniz sitesindeki iSlami SiirLer - kategorisi altındaki ictigim Gözyaslarim isimli konuyu görüntülemektesiniz.

Yeni Konu aç Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Değerlendirme Stil
Alt 15.12.2012   #1
Derdin Ne ise Davan O'Dur
eFe - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 Özel Mesaj       Arkadas Listesine Ekle
K.Tarihi: Nov 2012
Üye Numarası: 3
Arkadaşlar: 0
Konular:
Mesajlar: 3.892
Rép Puanı: 2147483647
Rép Grafiği: eFe has a reputation beyond repute eFe has a reputation beyond repute eFe has a reputation beyond repute eFe has a reputation beyond repute eFe has a reputation beyond repute eFe has a reputation beyond repute eFe has a reputation beyond repute eFe has a reputation beyond repute eFe has a reputation beyond repute eFe has a reputation beyond repute eFe has a reputation beyond repute
Standart ictigim Gözyaslarim

içtiğim göz yaşlarım...

“Rahmân’ın (has) kulları o kimselerdir ki, yeryüzünde tevâzu ile yürürler Câhiller kendilerine laf attığında (incitmeksizin) «Selâmetle!» derler, (geçerler)” (el-Furkan, 63)


Yavaşça durur adımlarım… Nefesim daralır…
Her bir damlası dizilir boğazımda, gözyaşlarımın…
Susmak, bu kadar mı soğuk rüzgârların esiridir Susmak, bu kadar mı yalnızlığın habercisidir



Usulca kaldırırım başımı, yüreğimdeki yaralar için yudumlarım gözyaşlarımı…
“Yola devam!” sesi gelir göklerden… Derin bir nefes alırım ve zorlu hayat yolculuğumda, geri dönülmez adımlarımı atarım



Zamanın kovaladığı dakikalarda durmak anlamsızlaşır Ben, yeni suskun nefeslerimle, her dâim bu yolculukta adımı, hesap duvarlarına varlığımla yazdırmaktayım
“İnsan” çıkar karşıma ve mırıldanır fesat düşüncelerini… Şeytan ve melek heyecanlanarak yaklaşırlar yanıma…



Ve ben dururum Hayat yolculuğunun yağmurlu ıslak günleridir Ayağıma takılır gözlerim, çamurlaşmış olan günahlarım için, temiz bir bez yoklarım ceplerimde…



Ve insan sözünü söylemiş, bekler karşımda ruhuma saldırmak için tokat gibi cümlelerime açtır Şeytan ve melek meraklanır iyice, yoksa bu ân mıdır sükûneti terk edişim diye?

Melek korkar, şeytan umut besler Bense gökyüzüne doğru bakarım ve sonra da yoluma ilişir gözlerim…



Derin bir nefes alırım, yine o asil sükûneti tadarım Çirkin cümlelerle dolu, câhil mektuplarına susmakla kazandığım cennet köşklerimin hayâli ışıldar kafamda…

Yaratan’ın vaadi vardır, her bir sükûnet için… Ve ben de “insan”a selam verip yoluma devam ederim



Nice insanlar bırakırım ardımda…

İçtiğim gözyaşlarım yağmurlara özense de kalbime vurulan zincirlerini çözmem ve sabrı gönderirim yanlarına… Cennetlerden bahseden cümlelerimi de yudumlarım sevinsinler diye Ve sükûnetin güzelliğini anlatırım onlara…



Arsız cevap vermelerle silinmez kötü düşüncelerin tarihi… “Altta kalmayayım” deyip de konuşarak yok olan nice hayatlar gördüm sükûnet penceremde… İnsan bu, söylemenin ardına sığınıp estirir densiz mânâlarıyla cümlelerini… Ve düşünmez karşısındaki bir başka insan yüreğini… Ve sükûnet araya girip bitirirse kavgalarını, döşenir yeni cennet yolları…

Bu düşüncelerle ilerlerken, etraf sessizleşir, kurur yollar…Kuru yokuşlarda rahmet yağmurlarını ararım Hayat yolculuğumun sonu belirsiz… Ve kalbim, yolumun zorluğuyla terlemekte Şeytanlar, gurur silahıyla peşimde…


Ya önüme çıkıp da sükûnetin değerini kat be kat artıran sevdiklerime ne demeli?! Her biri, taa içimde sıcacık oturmaktayken neden yükümün üstüne binmekte? Gözlerim rahmet yağmurlarını beklerken, kuruyan dudaklarımla sabrı çağırırım, “Yetiş imdadıma!” diyerek cılız sesimle…


Hâlbuki sevdiklerimdi hepsi, ama onlar bile anlamadılar…

Hayat yolculuğumda birer engel oldular ve onlar da benimle imtihandan geçtiler Şimdi anlıyorum ki, sükûnet, yalnızca yedi kat ellere karşı değilmiş, kâh yüreğinde yazılı bir insan, kâh imtihanın olmakla yükümlü yabancı yüzler içinmiş

Ne olursa olsun, asâleti değişmiyor sükûnetin… Yine aç olan ruhuma erzak oluyor, içtiğim gözyaşlarımla karışıveriyor, ağır ağır içime işliyor

Ve bir şimşek sesi duyuyorum göklerden… Yorgun yüzümde bir tebessüm beliriyor Yavaş yavaş rahmet üzerime yağıyor Ve her bir damla tanıdık geliyor gözüme… Anlıyorum ki, duâlarım buhar olup rahmet yağmuruna dönüşmüşler ve vakti gelince, şimdi tekrar yüreğime serpilmekteler

Adımlarım hızlanıyor hayat yolumda…

Biliyorum artık yapmam gerekenleri… Sevmeyi, her şeye rağmen sevmeyi… Ve yanıma ilişen her fesad düşünceyi, sükûnetimle öldürmeyi…


Hayat yolculuğumu yaratan Rabbim ile her ân olması gereken birlikteliğimi…


Ve içimi acıtan sevdiklerim de olsa, rahmet yağmurlarında bulmam gereken tesellîlerimi


Ve artık koşuyorum hayat yolumda, sabrımın elinden tutarak aşk sarhoşluğuyla…


Cennette döşenen sükûnet köşklerim yüreğimde…

Rabbim’e koşuyorum






Click the image to open in full size.
eFe isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Bookmarks

Tag Ekle
ictigim gözyaslarim


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler
Stil Konuyu değerlendir
Konuyu değerlendir:



Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.
SEO by vBSEO 3.6.0
Site Optimizasyon : By eFe
Sitemizde Yenimisiniz ? Yardım Konuları